Viaggiando in treno, mi sono trovata seduta accanto ad un signore anziano, con di fronte a noi una giovane mamma e il figlio di nove anni. Già tre generazioni, mentre io facevo parte di una quarta, essendo di mezza età. Il bambino facevo i compiti con l’aiuto della mamma; io leggevo un libro di Thomas Merton, utilizzando un segnolibro con la foto di un cagnolino. (more…)

Il est parfois bien difficile de gérer son « temps de prière ». Comment insérer le rosaire dans une vie trépidante et pleine de séquences utilitaires ? Chacun doit trouver une solution. La mienne est simple : voyageur assidu dans les transports en commun, je choisis un co-voyageur dont le visage porte les stigmates d’une souffrance, et sans remuer les lèvres, j’égrène pour lui ou pour elle des « ave Maria », sans trop fixer son visage pour ne point éveiller ses soupçons. (more…)

‘De zon scheen fel en ik keek uit naar de zomer, zittend op een terras in de Marokkaanse buurt van Saint Gilles, Brussel. Op mijn groene trui ving een zwart en wit dominicaans kruisje het zonlicht als was het een glanzende nieuwe munt.’

“Ik droeg het kruisje trots, als een teken dat ik me, twaalf dagen daarvoor pas, verbonden had met de lekendominicanen. Ik had mijn professie uitgesproken aan de orde der predikers, omringd door mijn familie, in de kapel van de monialen van Herne-lez-Enghien. (more…)

Vivo en una gran ciudad alemana, muy cerca de una residencia de ancianos. Desde que me he jubilado como instructora en un museo, he podido aportarles a estas personas mayores un poco más de color para romper el gris, frecuentemente monótono, de su vida cotidiana. Objetos simples tomados de la naturaleza, como pueden serlo, por ejemplo, un ramo de flores, una piedra de color o forma curiosa o un pan, nos proporcionan la ocasión de hacer referencia al versículo de un salmo u otro pasaje de la Biblia para agradecer a Dios la diversidad de su creación. Animo a las personas mayores a que utilicen los pinceles y el material que les facilito para que traduzcan sus sensaciones al papel. (more…)

Auf einer langen Zugfahrt hatte ich einen Platz an einem Tisch mit drei anderen Personen erhalten: einem älteren Mann, einer jungen Mutter und ihrem neun Jahre alten Sohn. Ich bin mittleren Alters; so bildeten wir vier verschiedene Generationen. Der kleine Junge war, mit Hilfe seiner Mutter, mit seinen Hausaufgaben beschäftigt; ich war bei der Lektüre eines Buches von Thomas Merton (mit einem Bild von ihm in seiner Mönchskutte auf dem Umschlag) und benutzte ein Lesezeichen mit dem Foto eines kleinen Hundes. (more…)

The young couple sitting near me on the train were very affectionate, kissing and cuddling each other, and I found it rather irritating. Finally the girl, who was very pretty, fell asleep and something made me smile at the young man, who immediately said: “I saw you were using a prayer book. Are you studying religion?” When I explained that I am a Lay Dominican and that prayer is part of my life, he relaxed visibly and told me about the difficulties he and his fiancée are having: she is Polish, he is Albanian and many people are suspicious of them because they are foreigners. As it happens, I am a foreigner too in the country where I live, so we told each other a little about our experiences, and he explained that his family are still in Albania, but the girl’s family are already here and they hope to be able to unite both families in time. They have both found jobs in the city and are working hard to make enough money for decent accommodation for both sets of parents as well as for themselves. (more…)

Durante un buen número de años, me han pedido que predique en la iglesia que se encontraba cerca de mi lugar de trabajo, el domingo de la Sagrada Familia (domingo siguiente a la Navidad). Como trabajaba como enfermera con las familias de este lugar y ellas me confiaban a menudo sus inquietudes y problemas, los conocía bien, incluso estaba al tanto de sus necesidades. Algunos tenían parejas poco ortodoxas y temían la cólera de Dios. Eran buena gente para quienes la vida no era fácil y yo quería, mediante mi homilía, que supieran que Dios los amaba igual. (more…)

Bruselas en mayo: un sol abrasador caía sobre el barrio marroquí, rojo, sureño de Saint Gilles. Deseaba que llegara el verano mientras estaba sentado en la terraza de un café de la Avenida Dejaer. Sobre mi jersey verde, una cruz dominica negra y blanca brillaba como una moneda nueva. Llevaba mi cruz con orgullo como un signo de que había entrado en la Orden de Laicos Dominicos sólo doce días antes, formulando mi promesa a la Orden de Predicadores, rodeado por mi familia, en la capilla de las monjas de clausura de Herne-lez-Enghien. (more…)

J’habite dans une grande métropole allemande, tout près d’une maison de retraite pour personnes âgées. Depuis que j’ai pris ma retraite d’enseignante dans un musée, j’ai pu apporter à ces personnes âgées un petit peu plus de couleur pour rompre la grisaille souvent monotone de leur quotidien. De simples objets tirés de la nature, comme un bouquet de fleurs par exemple, une pierre d’une couleur ou d’une forme particulière, ou une miche de pain sont l’occasion de faire référence au verset d’un psaume ou à un autre passage de la Bible en remerciant Dieu pour la richesse et la diversité de sa création. J’encourage les personnes âgées à se servir des pinceaux et du matériel que j’apporte et à traduire leurs sensations sur papier. (more…)

On a long train journey, I was seated at a table with three other people: an elderly man, a young mother and her nine-year-old son. I am middle-aged, so we covered four different generations. The little boy was intent on his homework, with some help from his mum; I was reading a book by Thomas Merton (with a picture of him in his monk’s habit on the cover) and using a bookmark with a photograph of a little dog. (more…)

Next Page »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.